Nadanie statutu Najwyższej Izbie Kontroli.

Monitor Polski

M.P.1981.1.1

Akt utracił moc
Wersja od: 20 czerwca 1992 r.

UCHWAŁA
RADY PAŃSTWA
z dnia 17 grudnia 1980 r.
w sprawie nadania statutu Najwyższej Izbie Kontroli.

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 8 października 1980 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. Nr 22, poz. 82) Rada Państwa uchwala, co następuje:
Najwyższej Izbie Kontroli nadaje się statut w brzmieniu ustalonym w załączniku do niniejszej uchwały.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK  1

STATUT NAJWYŻSZEJ IZBY KONTROLI

§  1.
1.
W skład Najwyższej Izby Kontroli wchodzą:

a) Kolegium Najwyższej Izby Kontroli,

b) zespoły i departamenty,

c) delegatury.

2.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli kieruje jej działalnością przy pomocy wiceprezesów, dyrektora generalnego i sekretarza Kolegium Najwyższej Izby Kontroli.
3.
Wiceprezesi sprawują bieżący nadzór nad działalnością określonych przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli zespołów i delegatur.
3a.
Dyrektor generalny zapewnia sprawne funkcjonowanie Najwyższej Izby Kontroli oraz sprawuje bieżący nadzór nad działalnością określonych przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli departamentów.
4.
Sekretarz Kolegium Najwyższej Izby Kontroli organizuje i nadzoruje prace związane z zakresem działania Kolegium Najwyższej Izby Kontroli i w sprawach tych pozostaje w kontakcie z członkami Kolegium oraz z przedstawicielami naczelnych, centralnych i terenowych organów administracji państwowej.

I.

 Zakres i tryb działania Kolegium Najwyższej Izby Kontroli.

§  2.
Kolegium Najwyższej Izby Kontroli, oprócz spraw wymienionych w ustawie, rozpatruje programy ważniejszych kontroli koordynowanych oraz projekty sprawozdań i informacji pokontrolnych, dotyczących szczególnie ważnych zagadnień gospodarki narodowej i administracji państwowej.
§  3.
1.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli zwołuje posiedzenia Kolegium z własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej członków Kolegium oraz ustala porządek dzienny posiedzeń.
2.
W razie nieobecności Prezesa Najwyższej Izby Kontroli czynności określone w ust. 1 wykonuje wyznaczony przez niego wiceprezes.
3.
Z przebiegu posiedzenia Kolegium sporządza się protokół.
§  4.
1.
Uchwały Kolegium zapadają zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym, w obecności co najmniej połowy składu Kolegium. Przy równej ilości głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.
2.
Osoby spoza Kolegium, zaproszone do udziału w posiedzeniu, nie biorą udziału w głosowaniu.
3.
Przewodniczący Kolegium może zarządzić tajność obrad.
§  5.
Członkowie Kolegium Najwyższej Izby Kontroli otrzymują zwrot kosztów podróży oraz należności z tytułu udziału w posiedzeniu w wysokości ustalonej przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

II.

 Zespoły, departamenty i delegatury Najwyższej Izby Kontroli

§  6.
W skład Najwyższej Izby Kontroli wchodzą:

A. Zespoły:

1) Administracji Publicznej,

2) Finansów i Budżetu,

3) Edukacji, Nauki i Kultury,

4) Handlu Zagranicznego i Służby Zagranicznej,

5) Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych,

6) Ochrony Środowiska i Gospodarki Przestrzennej,

7) Państwowego Przemysłu i Handlu,

8) Pracy, Spraw Socjalnych i Zdrowia,

9) Przekształceń Własnościowych,

10) Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej,

11) Spółdzielczości,

12) Transportu, Żeglugi i Łączności,

B. Departamenty:

1) Organizacyjny,

2) Prawny,

3) Planowania i Koordynacji,

4) Budżetowo-Gospodarczy;

C. Delegatury Najwyższej Izby Kontroli:

1) w Białymstoku - dla województw: białostockiego, suwalskiego, łomżyńskiego,

2) w Bydgoszczy - dla województw: bydgoskiego, toruńskiego, włocławskiego,

3) w Gdańsku - dla województw: gdańskiego, elbląskiego,

4) w Katowicach - dla województw: katowickiego, bielskiego,

5) w Kielcach - dla województw: kieleckiego, tarnobrzeskiego,

6) w Koszalinie - dla województw: koszalińskiego, słupskiego,

7) w Krakowie - dla województw: miejskiego krakowskiego, nowosądeckiego, tarnowskiego,

8) w Lublinie - dla województw: lubelskiego, bialskopodlaskiego, chełmskiego, zamojskiego,

9) w Łodzi - dla województw: miejskiego łódzkiego, piotrkowskiego, sieradzkiego, skierniewickiego,

10) w Olsztynie - dla województw: olsztyńskiego, ostrołęckiego,

11) w Opolu - dla województw: opolskiego, częstochowskiego, kaliskiego,

12) w Poznaniu - dla województw: poznańskiego, konińskiego, pilskiego,

13) w Rzeszowie - dla województw: rzeszowskiego, krośnieńskiego, przemyskiego,

14) w Szczecinie - dla województw: szczecińskiego, gorzowskiego,

15) w Warszawie - dla województw: stołecznego warszawskiego, ciechanowskiego, płockiego, radomskiego, siedleckiego,

16) we Wrocławiu - dla miasta Wrocławia i województw: wrocławskiego, legnickiego, wałbrzyskiego, jeleniogórskiego,

17) w Zielonej Górze - dla województw: zielonogórskiego, leszczyńskiego.

§  6a.
(skreślony)
§  7.
1.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli może w miarę potrzeby wprowadzić zmiany w organizacji wewnętrznej Najwyższej Izby Kontroli, polegające na przekształcaniu zespołów i departamentów.
2.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli może powoływać nowe zespoły, departamenty i delegatury oraz wprowadzać zmiany terytorialnego zakresu właściwości delegatur za zgodą Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

III.

 Rzeczowy zakres właściwości jednostek organizacyjnych Najwyższej Izby Kontroli.

§  8.
1.
Poszczególne zespoły Najwyższej Izby Kontroli kontrolują działalność naczelnych i centralnych organów administracji państwowej, jak również centralnych organizacji i związków spółdzielczych oraz naczelnych organów organizacji społecznych, a także programują, organizują i koordynują kontrole o zasięgu międzyresortowym, resortowym lub branżowym.
2.
W skład zespołu mogą wchodzić grupy terenowe z siedzibą przy delegaturze Najwyższej Izby Kontroli, obejmujące swym zakresem działania jednostki planu centralnego na terenie kilku województw. Powołanie grupy terenowej następuje na podstawie zarządzenia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.
3.
Grupa terenowa współpracuje z kierownictwem delegatury Najwyższej Izby Kontroli, przy której ma swoją siedzibę, oraz z odpowiednimi terenowymi organami administracji państwowej.
§  9.
Departamenty wykonują zadania w zakresie ustalonym przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, a w szczególności pełnią funkcje pomocnicze związane z kierowaniem działalnością Najwyższej Izby Kontroli, planowaniem, organizacją i koordynacją działań kontrolnych, realizowaniem określonej polityki kadrowej oraz prowadzeniem spraw związanych z obsługą administracyjno-gospodarczą, socjalną i finansową Najwyższej Izby Kontroli.
§  10.
Delegatury Najwyższej Izby Kontroli kontrolują działalność terenowych organów administracji państwowej i terenowych jednostek gospodarki narodowej. Ponadto delegatury mogą kontrolować działalność jednostek planu centralnego na podstawie okresowych planów kontroli lub za zgodą Prezesa albo właściwego wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli.
§  11.
1.
Szczególnym zadaniem jednostek organizacyjnych Najwyższej Izby Kontroli jest systematyczne rozwijanie współdziałania z organami samorządu terytorialnego, pracowniczego i spółdzielczego oraz ze związkami zawodowymi.
2.
Jednostki organizacyjne Najwyższej Izby Kontroli współpracują z innymi organami kontroli, rewizji, inspekcji i lustracji działającymi w administracji państwowej oraz w spółdzielczości, w szczególności przy:
1)
ustalaniu i realizacji okresowych planów kontroli tych organów,
2)
przeprowadzaniu niektórych kontroli wspólnych,
3)
wykonywaniu przez te organy kontroli doraźnych na zlecenie Najwyższej Izby Kontroli.

IV.

 Przepis końcowy.

§  12.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli określa szczegółową organizację wewnętrzną zespołów, departamentów i delegatur oraz ich zakres właściwości.
1 Załącznik:

- § 2, § 10, § 11 ust. 1 zmienione oraz § 6 lit. B pkt 5, § 6a dodane przez § 1 uchwały z dnia 2 maja 1985 r. (M.P.85.10.83) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 24 maja 1983 r.

- § 6 lit. A pkt 1a dodany przez § 1 uchwały z dnia 5 grudnia 1989 r. (M.P.90.2.8) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 5 grudnia 1989 r.

- § 2, § 10, § 11 ust. 1 zmienione oraz § 6 lit. B pkt 5, § 6a skreślone przez § 1 uchwały z dnia 7 listopada 1989 r. (M.P.90.2.7) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 1 stycznia 1990 r.

- § 1 ust. 2, i 4, § 6 lit. A i B, § 7 ust. 2, § 8 ust. 3 zmienione oraz § 1 ust. 3a dodany przez § 1 uchwały z dnia 30 października 1991 r. (M.P.91.39.278) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 7 grudnia 1991 r.

- § 6 lit. A zmieniona przez § 1 uchwały z dnia 19 maja 1992 r. (M.P.92.15.115) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 20 czerwca 1992 r.